مراسم بزرگداشت و چهلمین روز درگذشت استاد ایرج (حسین) خواجهامیری، ملقب به «پهلوانآوازایران»، با حضور جمعی از مسئولان، هنرمندان و خانواده این هنرمند فقید در منزل او در خالدآباد نطنز برگزار شد. در این مراسم، که با همکاری خانه موسیقی ایران و انجمن توسعه شهر خالدآباد برپا شده بود، تأسیس «بنیاد هنری ایرج» در زادگاه او پیشنهاد شد.
به گزارش خانه موسیقی ایران، حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی ایران، ضمن تسلیت به خانواده هنرمند فقید، بهویژه احسان و الیکا خواجهامیری، از تعبیر استاد کسایی و استاد شجریان در توصیف صدای ایرج یاد کرد که او را به ترتیب «پهلوان آواز» و «متر و معیار صدا» نامیده بودند. نوربخش با اشاره به بیش از هفت دهه فعالیت هنری خواجهامیری از دوران رادیو تا سالهای پس از انقلاب، پیشنهاد داد که با همکاری شهرداری، شورای شهر، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی و خیران، «بنیادهنریایرج» در خالدآباد تأسیس شود تا استعدادهای موسیقی منطقه شناسایی و با استادان تهران مرتبط شوند.
وی افزود: این بنیاد میتواند استعدادهای موسیقی و آواز منطقه را شناسایی کند، میان این استعدادها و هنرمندان و استادان تهران ارتباط برقرار کند، زمینه حضور استادان موسیقی در این منطقه را فراهم آورد و به آموزش و معرفی استعدادهای جوان کمک کند تا خالدآباد به مرکزی شناختهشده در سطح منطقه و کشور تبدیل شود.
نوربخش تأکید کرد: خانه موسیقی ایران و جامعه موسیقی کشور آمادگی دارند در مسیر شکلگیری چنین بنیادی از این طرح حمایت کنند.
فرزند پرافتخار خالدآباد
در ادامه، پیام تسلیت محمد کیهانی، فرماندار نطنز، که در مراسم حضور نداشت، قرائت شد. در این پیام، خواجهامیری «فرزند پرافتخار خالدآباد» و صاحب «جایگاهی کمنظیر در تاریخ هنر ایران» توصیف شده بود. پس از آن، مجری مراسم اعلام کرد شورای شهر نطنز فضایی را برای احداث فرهنگسرایی به نام استاد ایرجخواجهامیری در نظر گرفته است.
کیهانی در پایان پیام خود نوشته بود: ایرج تنها صاحب یکی از صداهای ماندگار موسیقی ایران نبود؛ او بخشی از حافظه فرهنگی چند نسل از ایرانیان بود و نام و آوازش برای همیشه در تاریخ موسیقی این سرزمین باقی خواهد ماند.
علی جهاندار، خواننده و استاد آواز، در سخنانی صدای ایرج را به یک «معدن الماس» با دانههای ریز تا دانههای دستنیافتنی تشبیه کرد و گفت هیچکس اجرای او از «خسرو و شیرین» در دستگاه ماهور را تکرار نکرده است.
وی اظهار کرد: ایران گلهای رنگارنگ زیادی دارد اما آوازهای دانهدرشت ایرج ویژگی دیگری داشتند. امیدوارم خداوند او را رحمت کند و مردم اینجا قدر جایگاه او را بدانند.
جهاندار افزود: همانطور که دکتر نوربخش گفت، به نظر من بهترین نام برای این مجموعه میتواند «بنیادایرج» باشد. این بنیاد میتواند به بخشی از فرهنگ این مملکت و فرهنگ این سرزمین تبدیل شود و مرکزی باشد که مردم برای دنبال کردن آواز و شناخت این هنر به آنجا بیایند.
نطنز مرکز آواز ایران
احسان خواجهامیری، خواننده و فرزند هنرمند فقید، با یادآوری علاقه پدرش به زادگاهش، از استعدادهای فراوان منطقه نطنز و اصفهان سخن گفت و ابراز امیدواری کرد شکلگیری بنیاد پیشنهادی زمینه پرورش خوانندگان جدید را فراهم کند. پس از سخنان او، اجرای مشترکی از ایرج و احسان خواجهامیری برای حاضران پخش شد.
در بخش دیگری از برنامه، دلنوشتهای از زبان مردم خالدآباد برای ایرج خوانده شد و کودکان این شهر سرودی اجرا کردند. بیداد خواجهامیری، نوه هنرمند فقید، نیز با یادآوری خاطرات کودکی خود از پدربزرگش، از محبت مردم در چهل روز گذشته قدردانی کرد و گفت صدای پدربزرگش برای همیشه در دل مردم باقی خواهد ماند. مراسم با تکنوازی نی و پخش نماهنگی دیگر از ایرج خواجهامیری به پایان رسید. در پایان، خانواده خواجهامیری به پارک باستان خالدآباد رفتند؛ محلی که قرار است فرهنگسرای پیشنهادی در آن ساخته شود.
حسین (ایرج) خواجهامیری، خواننده پیشکسوت موسیقی سنتی ایران، ۲۱ مردادماه پس از دورهای بیماری در ۹۴ سالگی درگذشت و پیکر او دو روز بعد در پهنه فرهنگی رودکی تشییع و در قطعه هنرمندان بهشتزهرا(س) به خاک سپرده شد.
او متولد ۱۱ دیماه ۱۳۱۱ در خالدآباد نطنز بود و فعالیت هنری خود را از دهه ۱۳۳۰ آغاز کرد. خواجهامیری با صدایی پرقدرت و تسلط بر ردیف موسیقی ایرانی، بیش از دو هزار آواز، تصنیف و ترانه اجرا کرد که بخش قابل توجهی از آنها در برنامه «گلها»ی رادیو ایران ضبط شده است. او همچنین پیش از انقلاب در چند فیلم سینمایی به عنوان خواننده حضور داشت و با آهنگسازان و نوازندگانی چون علی تجویدی، همایون خرم، پرویز یاحقی، حسن کسایی و جلیل شهناز همکاری کرد.
از آثار شناختهشده او میتوان به «گلریزان»، «افسونساز»، «شمع شبافروز»، «زمزمه چوپان» و «محوتماشا» اشاره کرد؛ آثاری که همچنان در میان دوستداران موسیقی ایرانی جایگاه ویژهای دارند.
شما چه نظری دارید؟